[Erhan] Hadi bakalım.
[Atiye] Doğru yere mi geldik? Burası biraz garip sanki.
Biraz gerginiz sanki...
Yo...
Hayallerimde gördüğüm kadın gerçek çıktı,
biri senin başına vurup defteri aldı. Bunlar gayet sıradan olaylar.
Merak etme, şimdi her şeyi öğreneceğiz.
25 ileride olmalı.
[kapı zili çalar]
[kapının kilidi açılır]
[Erhan] İyi akşamlar birader. Kusura bakma, rahatsız ettik.
Zühre Altın diye birisini arıyoruz, burada oturuyormuş.
Zühre mi? Burada öyle biri oturmuyor.
[Erhan] Vallaha, bize bu adresi verdiler ama...
Bakın, bu kadın.
Belki sizden önce burada oturan kişidir ya da buralarda oturuyordur.
Yok, hanımefendi. Ben bu kadını tanımıyorum.
Yani, mahallenin de eskisiyim, buralarda otursa bilirdim.
Kusura bakmayın, yardımcı olamadım.
Peki. İyi akşamlar. Sağ ol.
[Erhan] Belki de yıllar önce kadın taşındı mahalleden.
[Atiye tiz ses duyar]
[Atiye gıcırtı ve takırtılar duyar]
[Erhan, yankılı] Ne oldu?
Duymuyor musun?
[gıcırtı ve takırtılar]
[Erhan] Ne oldu?
O adam bir şey saklıyor.
Ne yapacaksın?
[Erhan] Ya Atiye...
Adam bir şey saklıyorsa da şimdi sana söyleyecek mi?
[fısıldayarak] Atiye!
Atiye, nereye gidiyorsun?
Atiye?
Ne yapıyorsun?
Yok artık, senin olayın bu mu?
Girmemen gereken yerlere hırsız gibi girmek mi?
[fısıldayarak] Senin olayın da sessiz olman gerekirken konuşmak mı?
Ya, Atiye, adam içeride! Nasıl açacaksın kapıyı?
Babamın güvenlik şirketi var.
Ya, Atiye ya!
[demir kapı açılır]
[gerilim müziği çalar]
[yer gıcırdar]
[gerilim müziği çalar]
Sonunda geldin Atiye.
Hoş geldin.
[adım sesleri]
[köpek havlar]
[Zühre] Atiye.
Seninle bir yola çıkmamız lazım.
[Erhan] Atiye...
Hadi!
Şimdi git Atiye. Sonra gel, beni al.
Daha sonra.
Hadi, şimdi git.
[Erhan] Atiye...
Atiye, niye susuyorsun? Anlatsana, ne oldu?
O kadın oradaydı.
E? Kimmiş, neymiş?
Anneannemmiş.
Nasıl yani?
Aynı sembolü çizmişti duvara, kazıyarak.
Ama kördü.
Anlamıyorum. Sen şimdi orada anneanneni mi gördün gerçekten?
-İnanmıyorsun değil mi sen bana? -İnanıyorum. Yani...
İnanmak istiyorum Atiye. Anlamaya çalışıyorum.
Ben de öyle, anlamaya çalışıyorum.
Peki, anneannen miydi?
Bilmiyorum. Hiç bilmiyorum.
Nasıl bilmezsin ya?
Çünkü ben anneannemi hiç görmedim.
E, biz niye gidiyoruz o zaman? Geri dönelim.
-Alalım kadını, konuşalım. -Olmaz, dönemeyiz.
Sebep? Neden dönemiyoruz?
Çünkü ben anneannemi öldü biliyorum.
Ben doğmadan önce ölmüş.
Öyle söylediler bana.
Demek ki bilmediğim bir şey var, anlamadığım...
Bilmiyorum işte Erhan.
Ne olur, bana başka soru sorma.
Bu gece başka bir şey yapmayalım.
Beni eve götür lütfen.
Peki, nasıl istersen.
[kapı açılır]
[kapı kapanır]
Neredesin Atiye sen?
Neredesin kızım?
Sen benim kalbime mi indirmek istiyorsun, ha?
Geldim işte, tamam.
[Serap] Tamam, ha?
Tamam!
Biz burada iki saattir neler yaşıyoruz, sen biliyor musun?
Gecenin körü alıp başını gidiyorsun, sabah geliyorsun.
Bin kez arıyoruz, zahmet edip açmıyorsun bile!
Güzel kızım. Çok merak ettik, aklımız çıktı.
-Yapma böyle şeyler bir daha. -Tamam, özür dilerim.
Tek parçayım.
[Cansu] Abla, az daha gelmesen
annem polisi arayacaktı bizim kız kayıp diye. Düşün.
Anne, ben bu gece bir kadın gördüm.
Daha önce de görmüştüm bu kadını.
[derin nefes verir] Bu kadın, anneannem olduğunu söyledi.
Öyle, değil mi?
Yani, öldü demiştiniz de, onun için. Ama yaşıyor.
Sen de bilmiyordun, değil mi?
Ooh. Olaylar karışıyor.
Anne, bir şey söylesene. Biliyor muydun, bilmiyor muydun?
Doktorun verdiği ilaçları içmedin değil mi sen?
[Atiye] Ne demek şimdi bu? Ben bu kadını gördüm.
Atiye'ciğim...
Anneannen sen doğmadan yıllar önce öldü.
Kendi ellerimle mezara koydum ben annemi.
Yine hayal görmüşsün işte.
Hayır, olamaz.
Ben bu kadını gördüm, konuştum.
Atiye, yeter artık!
Yeter. Bu deli saçması şeylerle uğraşıp hayatını mahvetme.
-[Serap] Mustafa, doktoru çağırın lütfen. -Yapmayın! Bana deli muamelesi yapmayın.
Ben bu kadını gördüm, konuştum, dokundum!
-Bak, ellerim hâlâ onun gibi kokuyor. -[Serap] Ah!
Atiye, korkutuyorsun beni artık. Lütfen.
Güzel kızım, gel bir de şunları doktora anlatalım.
Gitmiyorum doktora filan!
Şimdi o eve gideceğiz, size kadını göstereceğim.
-Anlayacaksınız delirmediğimi. -Tamam yavrum, bakarız.
-Yürü baba, gidiyoruz! -[Mustafa] Tamam.
[Serap] Saçmalamayın! Sabahın bu saatinde!
Çok istiyorsan yarın gider, bakarız.
Tamam.
Yarın olsun.
Peki, ya öyle bir kadın yoksa?
O zaman söylediğini yapacağım.
Gideceksin doktora?
Gideceğim.
Akıl hastası olduğumu kabul edeceğim, ilaç kullanacağım.
Gerekirse hastaneye yatacağım. Oldu mu?
[Erhan] Hocam...
Telefon konuşması kesmedi mi?
Kesmedi.
-Çünkü o defterde çok fazla... -Bak!
Aynı baban gibisin.
Başına buyruk,
laf anlamaz ve de sorgucu.
-Hocam, o defter yıllardır sendeydi. -Hı.
-O fotoğraf da içinden çıktı, dedin. -Hı.
O yüzden lütfen iyi düşün.
Mutlaka bir şeyler biliyorsundur.
Bilmiyorum evlat, bilmiyorum.
Ne o kadın hakkında bir şey biliyorum
ne de kaybolan sayfalar hakkında bir şey biliyorum.
Ben o deftere şöyle bir kere baktım
ve yazılan çizilenden hiçbir şey anlamadım.
Sonra sen bana o kabartmayı gösterince... Hah! O zaman hatırladım ki
bu Nazım'ın çizdiği şeylere benziyor.
Hepsi bu kadar.
[Erhan] Bu kadının babamla ve Göbeklitepe'yle bir alakası var hocam.
Benim bunu mutlaka bulmam lazım.
Ya bu adam sana hiç mi bir şey anlatmadı?
-Senin en yakın arkadaşındı. -Değildi!
Ben babana kızgınım.
Çok kızgınım.
Zaten öldüğünde de küstük.
Babanın o saçma sapan, ipe sapa gelmez teorileri,
başına buyruk hareketleri yüzünden Göbeklitepe'ye desteği kestiler.
Benim de kariyerimi baltaladı baban.
Son günlerde iyice kafayı yemişti, delirmişti!
Ne yazmıştı, biliyor musun seninle ilgili o deftere?
"Öner, benim en güvendiğim adam.
Bulduklarımı bir tek onunla paylaşabilirim.
O benim tanıdığım en iyi bilim adamı."
Okumadığın belli hocam o defteri. Okusan böyle konuşmazdın.
Ayrıca benim babam delirmedi hocam.
O çok önemli bir şey buldu.
Dünyayı sarsacak bir şey buldu.
Bunu biliyorum.
[masaya vurur] Biliyorum bunu!
[kapı çarpar]
[duyulmayan diyalog]
[telefon titrer]
[burundan nefes verir]
[Erhan] "Yıldız kümeleri, bazıları için,
koca evrende Tanrı'nın farklı boyutlardaki tezahürüdür."
"Sekiz köşeli yıldızın, cenneti anlatan bir sembol olduğu da belirtilir."
Sekiz köşeli yıldız...
Ne bulmuştun baba?
[Erhan nefes alır] Bu yıldız neyin sembolü?
Burası.
[çocuklar güler]
[kadın] Gelin lan buraya!
Yakalayınca fena yapacağım sizi. Eşekoğlueşekler.
Buyurun ablacığım, birine mi bakmıştınız?
İyi günler, ben dün akşam da gelmiştim.
Dün akşam mı?
Siz yoktunuz galiba, eşiniz vardı.
Olabilir, kocamı çağırayım o zaman.
Adem?
Adem, bir gel hele.
Zahmet etmeyin, ben bir deponuza bakacağım, yolu biliyorum.
[Adem'in karısı] Ablacığım, nereye gidiyorsunuz? Ablacığım?
Ama...
[gerilim müziği çalar]
Buradaydı dün gece.
[Adem'in karısı] Ablacığım, ne oluyor? Ne arıyorsun sen?
Nerede Zühre? Ha? Ne yaptınız Zühre'ye?
[Mustafa] Kızım...
[Atiye güler]
Abla, gene mi sen ya?
Ne yaptınız buraya? Anneannemi nereye sakladınız?
Abla, dün ben sana demedim mi öyle biri burada yok diye?
Yalan söylüyorsun, böyle değildi!
[Mustafa] Kardeşim, eğer bir şey saklıyorsanız...
Yok bey amca. Öyle biri yok burada ya. Allah Allah.
Yalan söylüyorsun, nasıl yok? Dün buradaydı ya!
Yeter! Dün buradaydı!
Dün buradaydı baba! Yemin ederim. Dün buradaydı!
[Atiye] Bunlar ne?
[Mustafa] Tamam, tamam.
Buradaydı.
Buradaydı. Yemin ederim, buradaydı.
Böyle değildi burası, anneannem buradaydı.
[yer gıcırdar]
[Serap] Atiye'ciğim...
[Seda] Peki, ne düşünüyorsunuz bu konuda?
Bilmiyorum.
Ben gördüğüm her şeyin gerçek olduğundan o kadar emindim ki.
Ama yoktu işte.
Her şey bambaşkaydı.
Ya ben gerçekten çok hastayım
ya da bilmediğimiz bir şeyler var.
Ne gibi?
Onu bilemiyorum işte.
Ama inanın, en az ben de sizin kadar merak ediyorum.
[Seda boğazını temizler]
Bakın Atiye Hanım...
Bu tür hastalıkların,
eskiden beyinde ne gibi değişikliklere yol açtığını biz de bilmiyorduk.
Dolayısıyla tedavisinde pek başarılı değildik.
Ama son yıllarda, bu hastalıkların
beynin enzim sisteminde birtakım bozukluklara sebep olduğu anlaşıldı.
Iı, sizin yaşadığınız halüsinasyonlar gibi pek çok semptom,
bu bozulma sebebiyle ortaya çıkıyor.
Size verdiğim ilaçlar da bu mekanizmayı tamamen düzeltmek için.
Lütfen.
Sizden ricam, tıbba güvenin
ve verdiğim ilaçları düzenli olarak kullanın.
Canım, iyi misin?
[Atiye] Çok iyiyim.
İyi olacaksın bir tanem, inan bana.
Biri de bana inansa keşke.
Buraya ilk geldiğimizde her şey ne kadar güzeldi.
Yine öyle olacak bir tanem.
Yine her şey güzel olacak.
Bugün, hemen başlayacaksın ilaçlara,
her şey çözülecek.
[Ozan] Atiye, canım...
Önümüzde çok güzel günlerimiz var.
Evleniyoruz.
Balayına gideceğiz.
Artık hayatımızdaki güzelliklere odaklanalım, değil mi?
[duyulmayan diyalog]
[Erhan] Atiye!
Senden haber alamayınca merak ettim. Ne oldu, konuşabildin mi ailenle?
Yok öyle biri.
Anlamadım?
Tekrar gittim o eve, yok orada.
Gördüklerim hayaldi yani. Öyle bir kadın yok.
[Erhan güler] Var öyle bir kadın.
Babamın defterinde adı yazıyor. Fotoğrafı var.
Ama orada değil, mezarda.
Sen zaten niye inanıyorsun ki bana?
Benim akli dengem yerinde değil, söylemiştim ben bunu sana.
Neden inanmayacakmışım ki?
Ayrıca geçen gün çok emindin sen kendinden.
Neyse ne!
Ben artık yokum bu işte.
Zühre'ymiş, sembolmüş... Uğraşamayacağım!
[anahtar şakırdar]
Pes ediyorsun.
Hayatıma dönüyorum.
Anlıyorum, korkuyorsun.
Evleniyorum.
Yani, kalkıp Göbeklitepe'ye gelmen, o sembolü çizmen boşu boşuna?
Gerçekten çok işim var.
Atiye, babam senin adını o deftere boşu boşuna yazmış olamaz.
Bunların hepsinin bir anlamı var, bir anlamı olmalı.
Artık benim için yok.
Peki, nasıl istersen.
Cevabını aradığın sorular var zannediyordum ama
belli ki hayatını altüst etmek istemiyorsun.
Evet, istemiyorum.
"Nereden biliyorsun
hayatının altının, üstünden daha iyi olmadığını?" demiş Şems-i Tebrîzî.
Ama tabii, sen bilirsin.
[araba kapısı açılır]
[araba kapısı kapanır]
Sıra sıra geliyorlar.
Sen de mi eve görmeye geldin abi?
Bir sakıncası yoksa.
Bir sakıncası yok.
Geç abi, buyur. Gel.
[Adem] Ablaya da anlatamadım.
Geç abi, geç.
[gerilim müziği çalar]
[İtalyanca] Eğer bankanın gelecekle ilgili planları böyleyse
-Parlamento'nun onayına ihtiyacımız yok. -[kadın telefonda İtalyanca konuşur]
-[İtalyanca] Tamam. Yarın bakanı ararım. -[kapı çalar]
[Türkçe] Gel!
-[İtalyanca] Hoşça kal. -İyi günler Serdar Bey.
Gün iyi mi, kötü mü, sen söyleyeceksin Akrep.
Getirdin mi istediğim şeyi?
Vay!
Yine güzel iş başarmışsın Akrep. Aferin sana.
Siz istedikten sonra yapmayacağım şey yok Serdar Bey.
-[Serdar] Bir şeye uyanmadılar, değil mi? -[Akrep] Hayır.
Yalnız, bu getirdiğin şeyin eksiği var Akrep.
Eksik?
Ben ne bulduysam aldım, ama...
Ama yok!
[Serdar] Kullanma bu kelimeyi.
"Ama"dan sonra söylediğin her şey anlamsız kalır!
[Fransızca] Kahretsin!
Buradaki eksik sayfaları bulacaksın. Anlaşıldı mı?
O arkeolog bozuntusundadır herhâlde.
Ozan'ın düğününe kadar yurt dışındayım, döndüğümde onları elimde istiyorum.
Anlaşıldı efendim.
Bir gün olsun beni hayal kırıklığına uğratmadın Akrep.
Şimdi de uğratma.
Hiç şüpheniz olmasın.
Bana güvenebilirsiniz.
[Erhan] Ah!
Hoş geldin hocam. Kaynanan seviyormuş.
-Eyvallah. Ne pişiriyorsun? -Kuru fasulye.
Oo, yaşa.
-Hocam, hoş geldin. -Hoş bulduk Celal.
-[Oktay] Erhan Hocam. -Sağ ol Oktay.
Celal, bir şey soracağım sana.
Bu kadını tanıyor olabilir misin?
Yok hocam, ben hiç böyle bir avrat tanımıyorum.
[Celal] Hocam, gel hadi, yemek hazır.
Geliyorum, siz başlayın. Bir işim var, geliyorum.
[gerilim müziği çalar]
[Erhan nefes alır]
-[Celal] Hocam? -[Erhan] Ha?
Hocam, ne arıyorsun? Neler oluyor?
Vallaha Celal, bir sürü acayip acayip şey oluyor işte.
Bu babamın kalan eşyaları bu kadar, değil mi burada?
He, o kadar. Gerisini sen hep götürdüydün zaten İstanbul'a.
Başka bir şey kalmadıydı.
Kalmış işte, kalmış.
Öner Hoca mesela, babamın bir defterini verdi bana.
Hiç haberim yoktu. Belki bilmediğim başka şeyler de vardır.
Öner Hoca mı? Allah Allah...
Nazım Hoca niye ona vermiş ki defteri?
Onların araları o günden sonra bozuldu derlerdi hep ama.
Hangi günden sonra?
[Celal] İşte, Öner Hoca bir heyetle gelmiş.
Nazım Hoca'yla beraber buraya fon mu ne alacaklarmış.
Ama Nazım Hoca, o kadını görünce hiç görüşmemiş heyetle.
Bir dakika. Bir dakika, ne? Kadın mı? Hangi kadın?
Ya bir kadın gelmiş.
Yani, ben kendim görmedim de "Kör bir kadın geldi." dedilerdi hocam.
Kör mü?
He.
[Erhan] Adı Zühre mi?
Onu bilmiyorum hocam.
Celal, düşün. Düşün. Ne zaman oldu bu olay?
Hocam, şimdi vallaha bilmiyorum.
Geçmiş gün. Iı.
Daha bizim bu kazılar başlayalı bir sene olmuştu, olmamıştı.
95 falan herhâlde.
Peki bu kadını gören, konuşan kimse yok mu burada?
Vallaha hocam, ben bu hikâyeyi bizim güvenlik Hayati'den duyduydum.
"Uğursuz kadın." diyordu onun için.
Yani, bilse bilse o bilir.
Ama Hayati'yi de görmeyeli seneler olmuş,
yani, şimdi ne yapar, ne eder hiç bilmiyorum ki hocam.
Celal, bana bul bu Hayati'yi.
[Cansu, boğuk] Aradığınız kişiye şu anda ulaşılamıyor.
[netleşir] Lütfen daha sonra tekrar deneyiniz.
Ya da iyisi mi, hiç denemeyiniz.
[Cansu] Bak, yalnız kalmak istiyorsun diye seni annemle babamdan kurtardım.
Böyle mendebur mendebur takılacaksan aynen iade edeceğim.
Keşke ben de senin gibi olabilsem.
Benim gibi? Emin misin?
Yani, her durumda dalga geçilecek bir şey bulabiliyorsun.
Kızım, ben doğuştan deliyim de ondan.
Senin gibi sonradan olma değilim.
Hayır, çünkü sonradan olunca sıkıntı oluyor, biliyor musun?
[Cansu güler]
Yani, yıllarımızı verdik bu işe.
[Cansu] Aa...
Abla...
[Cansu şarkı söyler] ♪ Sen bir güzel meleksin ♪
♪ Her gönülde çiçeksin ♪
♪ Sen bir güzel meleksin ♪
♪ Her gönülde çiçeksin ♪
[Cansu] Çiçek.
[Atiye ağlar]
Atik.
♪ Sen bir güzel meleksin ♪
♪ Her gönülde çiçeksin ♪
Yalnız, benim taktiğimi çaldığını fark etmiyorum sanma.
Ne zaman üzülsem sen de beni böyle sakinleştiriyordun.
[Atiye burun çeker]
Annem de kızıyordu sonra sana.
Ay! Atik vallaha ya!
-[Cansu] Yeter! -[Atiye] Ay, tamam.
Benim yıllık duygu kotamı şu an doldurdun sen.
-[Cansu] Al. Al şunu iç. -[Atiye] Üf!
Hadi, ne olur?
[Cansu iç çeker]
Peki. [boğazını temizler]
-Son bir şey soracağım. -[Cansu] Hı?
Peki, sence bütün bu olanlar hiç yaşanmamış gibi hayatıma devam etmem
doğru mu?
Ablacığım...
Yani...
Ne doğru, ne değil, sana ben söyleyemem.
Sadece
sen hepimiz için çok değerlisin
ve seni bekleyen harika bir hayatın var.
[İngilizce] Kızlar gecesi?
[Türkçe] Müzik? Müzik açıyorum.
-[Cansu] Müzik açıyorum. -[Atiye] İyi ki varsın şapşal.
[Cansu] Sen de. Kahve partisi.
[Erhan] Ellerinize sağlık.
-Afiyet olsun hocam. -Ziyade olsun hocam.
[erkek] Canın sıkkın gibi hocam?
Yok ya, yok bir şey.
-[kadın] Hocam, kahve yapayım mı? -Sağ ol, çay yeter. Sağ ol.
-[erkek] Ev halkı nasıl? -İyi, ne olsun.
Hocam, İstanbul'dan da yağmuru getirdin vallaha. Hadi, iyi akşamlar.
Öyle oldu. Hadi, iyi akşamlar.
[gerilim müziği çalar]
Hey!
Dur!
Celal!
[Celal] Hırsız! Hırsız var!
Benim karavandan çıktı.
Bir şey aldı mı acaba?
Belki de bu şerefsiz, Nazım Hoca'nın defterini çalan heriftir hocam.
Kim bunlar Allah aşkına?
Bilmiyorum Celal.
Ama babam o deftere ne yazdıysa altın değerinde.
Belki de babam Göbeklitepe'nin sırrını çözmüştü.
-Essah mı diyorsun hocam? -Yani...
Bak.
Bu semboller var ya, bunlar biyolojik semboller, DNA'lar falan.
[Erhan] Şimdi ne alakası var, bilmiyorum ama bulduğumuz sembollere de benziyorlar.
Bak, bunlar da bugüne kadar bulduğumuz alanlar.
Tamam mı?
Yıldızı koyunca...
...yıldızın dört köşesine denk geliyor bunlar.
Bilmiyorum, belki Göbeklitepe de yıldız şeklinde.
Sonuçta daha açmadığımız bir sürü alan var.
Hem o bulduğumuz yıldızlı kız kabartması var.
Atiye de "Yıldızlı kız gördüm." diyor.
Bu yıldız her ne simgeliyorsa
belki de bize o yol gösterecek.
Ve bunu bilen de sadece ben değilim.
Babam saçmalamıyordu.
Biliyorum ben.
[boğuk konuşmalar]
[Cansu, boğuk] Şöyle bir şey.
Güzel oldu.
-Hocam. -Ha?
Plakadan bir şey çıkmadı. Kiralıkmış araba.
Ama sana iyi bir haberim var.
Nedir bu?
Hayati'nin numarası.
Bakalım.
[Hayati] Şifacı bu kadın.
Benim karıyı ölüm döşeğinden kurtardı.
Bedeni iyileşti de ruhu hastalandı, ruhu.
Gün yüzü görmedi bir daha.
Deli gibi bir şey oldu.
Şeytan görsün yüzünü.
Peki, Hayati Abi,
babam bu kadının Göbeklitepe'yle ne alakası var, hiç anlattı mı?
[Hayati] Fazla bir şey anlatmazdı Nazım Hoca.
Bir kere, "Kadın buranın kalbinde." dediydi.
Zühre orada değil.
Çok uzakta.
Sen kimsin? Nereden biliyorsun?
Ben ondan şifa buldum.
Ben her yıl ziyaretine gidiyorum onun.
Onun yeri gizli.
[Hayati'nin karısı] Kimse bilmez.
Nerede?
Caminin orada.
Oraya git.
Hangi cami?
Abdullah El Ensari Camisi.
[Hayati'nin karısı] Orada.
[Erhan] Kolay gelsin çocuklar.
Kolay gelsin. Görüşürüz.
Ne gelinlik yapmışım be!
Heyt be!
[gülüşürler]
[Atiye] Ama biraz yavaş mı içsen acaba? Gece çok uzun.
Yavaş ve Cansu.
Allah aşkına, bir arada söylediğinde hiç güzel durdular mı?
Cık. Bence durmadılar.
Onlar bir arada güzel durdu mu, bilmiyorum
ama bu ayakkabıların altında Cansu ismi çok güzel durur.
Aa! Unuttum! Kafama sıçayım ya!
Düğünün en önemli olayını unutuyordum kızım.
Ama ben ne yazacağımı çok iyi biliyorum.
-Aslı ile Dişa'yı da yaz. -Aman salla onları be.
Her yere kendi adımı yazacağım ki
biri silinmezse biri silinir.
[kapı çalar]
Gelinim hazır mı derken, değil.
Dünyanın en güzel kadınıyla evleniyorum, ben çok şanslıyım.
[Ozan güler]
Öö gerçekten. Ben bu çifte kumruları baş başa bırakıyorum.
-Çok yakışıklı olmuşsun. -Çok güzel olmuşsun.
[Fransızca] Kazablanka Limanı olayını çözdük.
Doha Limanı ihalesi için size güveniyorum Davut Bey.
[Fransızca] Tabii.
-Akrep Bey geldi efendim. -[Türkçe] Beklesin.
[Fransızca] Ama dert etmeyin, bunu hallederiz.
Çok güzelmiş.
[Ozan hafifçe güler]
Gerçekten. Bayıldım.
Ama ne gerek vardı bu kadarına?
Yani, artık Ozan Yılmaz'ın karısı oluyorsun.
Atiye Yılmaz'sın artık.
Her şeyin en iyisi, en güzeli sende olmalı, değil mi?
-[Ozan güler] -Teşekkür ederim.
Peki, hiç korkmuyor musun benim gibi biriyle evlenmekten?
Senin gibi biri?
Akıl hastası işte.
İlaçlarını aldığın müddetçe bir sorun olmayacak, biliyorum.
[Atiye] Ha...
İlaçlar olmadan asla diyorsun yani?
Atiye, bu konuyu kapatalım mı lütfen?
Ben en güzel günümüzde bir sorun olsun istemiyorum. Lütfen.
Bir saat sonra nikâh memuru burada olacak.
Baban, planladığımız gibi, koridorda sana eşlik edecek.
Sonra buluşacağız.
Tamam mı?
[gerilim müziği çalar]
Biraz konuşacağız.
[Serdar] Elin boş gelmedin umarım.
Hiç boşuna yorma kendini.
Anladım ben cevabı.
-Size söylemem gereken bir şey var. -Hı?
Adamlar beni fark etti.
Ama izimi kaybettirdim.
Bak, gene "ama" dedin ya...
Seninkiler bana emanet.
[Akrep düşer]
Atiye, yeter artık! Yeter.
Bu deli saçması şeylerle uğraşıp hayatını mahvetme.
[Cansu] Abla, senin yerinde olmak isteyen kaç kadın var, haberin var mı?
En güzel günümüzde bir sorun olsun istemiyorum. Lütfen.
[Atiye derin nefes verir]
Peki, sen kimsin Atiye?
Sen ne istiyorsun?
Buyurun, hoş geldiniz.
E? Ne haber delikanlı?
İyi. Heyecanlı.
-E? Ben geçiyorum o zaman içeriye. -[Mustafa] Hı?
-Tamam kızım, geçin. -Tamam.
[Almanca] Her şey yolunda mı?
E, ben de gideyim artık, ha?
Zamanıdır.
Zamanı. Hadi bakalım.
[duyulmayan diyalog]
[kapı tıklatılır]
Erhan?
Sana göstermek istediğim biri var.
Alt yazı çevirmeni: Didem İpekoğlu